BOEKJE A
het rode
puntje
1. INLEIDING
Na de eerste
dag die rampzalig voelde, greep Japan me bij de kladden, begin
tachtiger jaren, niet gestoord door maar dan ook enige kennis. Dat heb
ik wel geweten.
Met die kennis valt het inmiddels wel mee.
Ik reisde elk jaar van hot naar her en nu, na verloop van tijd, ken ik vrijwel 'alle hoeken en gaten'. Vijfentwintig jaar las en verzamelde ik als een bezetene, vergaarde informatie over alle kunstdisciplines, bezocht musea en kunstenaars, sprak met culturele afdelingen van japanse provincies en -gemeentes en wat al niet.
Eigenlijk zit ik boordevol verhalen over Japan.
Spontaan heb ik mijn echtgenote wel eens anekdote's verteld. Ook heb ik
via korrespondentie deze en gene wel eens deelgenoot gemaakt van mijn
japanse wederwaardigheden.
Van vier mensen kreeg ik tot mijn verbazing porretjes in mijn zij met
de conclusie, dat mijn ervarlngen de moeite waard zijn om met meer
mensen te delen.
Ik noem Fumika Kuninori, geboren en getogen in Shikoku, Johann H.
Brinckmann, ongeëvenaard Japan-kenner en auteur, Dick
Bloemzaad,
belangstellende, geduldige en intelligente vriend en mevrouw Nel
Barneveld - Schelling, bewoonster van het oudste huis in de stad
Groningen; de laatste suggereerde mij zelfs schrijver te worden.
Geholpen door
het inkompetente funktioneren van de organisatie van de nederlandse
gezondheidszorg, hebben wij besloten Nederland te verlaten in augustus
2005.
Ik heb mijn video's, boeken en bladmuziek moderne japanse muziek aan de
R.U.L. gedoneerd. Ook hebben wij veel van onze spullen weggegeven.
Ik ga in alle anonimiteit
'buiten' wonen in Sakawa
samen met mijn zozeer geliefde vrouw.
Enkele van mijn zelfbeleefde
voorvallen in Japan
heb ik als vinger-oefening aan het papler toevertrouwd.
Dat geeft me plezier.
Mijn
verhaaltjes zijn miniatuurtjes, impromptue's, divertisement. Soms
verzuchtingen, dan weer een gezellige kout over japanse ditjes en
datjes; niemandalletjes ook. Korte wandelingen.
Ze zouden passen ln een brief aan een vriend(in). Die wordt de lezer als vanzelf.
