BOEKJE B      het rode puntje               
                                                                 

5. Otafuku


Voor KINA

Ik heb er een vriendin bij. Wij zijn dikke vrienden.

Otafuku.
Zij is -althans voor mij- ongemerkt binnengeslopen, of dat nog niet eens: gewoon meegegaan is misschien beter uitgedrukt.
Enkele jaren geleden zagen wij haar masker, niet zo klein en een meesterstuk.
Behoorde aan een museum, dat wij bezochten, maar lag 'vergeten' in een hoek van de museumwinkel.
Nee, niet te koop!
Wij draalden wat rond en keken naar andere zaken. Fumika raakte ook in gesprek met het personeelslid. Er was een onbestemde sympatie; van wie naar wie en wat en waarom precies, dat kon ik niet vaststellen. Laten we het houden op 'fuzzy sympathy'
Het werd alras ook een persoonlijke bekentenis: het boterde niet tussen deze employe en haar direkteur van het museum. Wat en hoe en waarom werd niet verteld; fuzzy dus.

Wel een mooi masker, communiceerden wij.
Ja, een heel bijzonder meesterwerk, werd bevestigd in overtreffende trap. Dat is de reden, dat het bij het museum hoort en niet verkocht kan worden.

Ah, so-ka....

Stilte

Drie verschillende gedachten...

........

.....

Een beetje extra inkomen voor de museumwinkel zou overigens wel goed uitkomen, opperde de medewerkster.

??                                                                                                                                                                                             otafuku1

Stoutmoedig pakte ik het masker voorzichtig uit haar isolement en hield het theatraal met gestrekte armen op ooghoogte. Prachtig, he, zei ik tegen Fumika. Zij gaf een uiterst kort, intens knikje, waarachter zij bijna perfekt verborg, dat het masker haar gegrepen had en het uitzonderlijk mooi vond. Fumika was geraakt.
Met het masker vrij in de ruimte keerde ik me naar de museum-employe. Vragend gingen mijn wenkbrouwen omhoog. In twee vrouwenhoofden was er een enorme drukte.

Zij kwam naast me staan en opperde, twijfelend met zachte stem een bedrag. Vis ik heb je, schoot het door mij heen. Ik speelde geschokt te zijn door de hoogte van het bedrag, maar dat was al te doorzichtig. Feitenlijk was haar voorstel al uiterst schappelijk. Ik kreeg er voor de vorm nog wat van af.

Gaandeweg kwam de verkoopster in een bui van doldriestheid terecht. Ongevraagd en onstuitbaar schetste ze het niet te vermijden moment, dat haar direkteur de ontdekking deed van het verdwijnen van Otafuku. Ze had echter haar antwoord al klaar-' ik wist niet, dat het niet verkocht mocht worden. Het lag daar en....Dit was verrukkelijke, pure voorpret over een verpletterende wraakaktie. Bovendien glunderde de vrouw zelfvoldaan, ik kan niet ontslagen worden, want ik ben in dienst van de gemeente. Wij rekenden, uiterlijk onbevangen, met grote snelheid af om niet de kans te lopen, dat de stemming om zou slaan. Bij de deur keken wij, beleefd buigend, nog eenmaal groetend om. De dame was gelukkig geheel door haar eigen euforie vervuld.

Otafuku had er kennelijk genoeg van om nutteloos zo lang in een hoek te liggen en had besloten eens een grote reis te ondernemen een bootreis naar Nederland, naar Amsterdam om precies te zien en vervolgens naar het oosten van het land naar Ter Apel.
Nu, na ettelijke jaren, heeft zij besloten weer terug te reizen, weer met de boot, om uiteindelijk haar vaste stek te krijgen in Sakawa, Kochi-ken. In ons nieuwe huis op een ereplaats.

Otafuku houdt van reizen en weet wat zij wil. Er is overal een oplossing voor en haar humeur is altijd stralend.
Irritant, dat "altijd stralend"?   Nou, nee, zij dringt het niet op," het is haar natuur. Zo is ze.

Nu wordt zij ook nog eens geportreteerd en terecht geëerd in een schitterend uitgegeven, tweetalig boek ( e/j ) met de heerlijkste afbeeldingen en deels fraaie, maar al te regelmatig zoetsapperige, smartlapperige en pathetische teksten van de hand van de amerikaanse samenstelster. Wij weten: opgepast wanneer amerikanen enthousiast worden: dan gaat het regelmatig fout. Zij heeft een hang naar vrijelijk mystificeren, euforie en ongegeneerde 'self-promotion' Naar wat ik begrepen heb, is de japanse vertaling mierzoet.

Het prachtige boek viert het leven. (9)

CELEBRATING LIFE

 This book is about celebrating life, celebrating the everyday ceremonies of life—the quiet miracle of the sun's rising in the morning, its more spectacular setting, the new beginnings, new chances we are blessed with each day.
 
The opening of the shoji/curtains to greet the day; the first good morning; the first cup of tea, coffee, the first knee bend or stretch, a ritual sweep of the kitchen, reading the newspaper; watering the plants—the myriad moments that are part of the daily litany of life.
Think of them.They are a source of wonder, a reason for gratitude.
( This book is about the little things that make our days flow. Our teacups, our towels, our toothbrushes, our dreams. Our families, our dogs, cats, bikes, our husbands, wives, friends, gardens, teachers, bus drivers, grocers, our itches, our pains.
This book seeks to honor the unsung everyday events of life and celebrate how they give our life shape and direction. While Otafuku smiles.

Het curriculum van Otafuku is lang en indrukwekkend.
Zij is de vreugde van Japan. "She brings good fortune and happiness" (12) Zij overziet de up en downs van het leven van alle dag. Haar lach heemt zorgen weg! Zij doet ons laehen, zij waakt over een ieder en verzekert dat alles in orde is. Zij is omni-aanwezig. Zij beschermt de entree van huizen, tempels en hoeken van kamers. Otafuku schreef zelfs dit boek.

 CONTENTS

7    Celebrating
23    Beginning
35    Blessing
69    Nourishing
103    Living
123    Collecting
141    Making
161    Shopping

ISBN4-8053-0707-2


Otafuku heeft vele vormen: een bolle toet, is soms regelrecht lelijk, slonsig, vlezig, snoezig, koketterig, vulgair en charmant; zij is bekend met elke situatie.
Mensen, die hoegenaamd niets van Otafuku afweten en haar ronde-wangen-geziqht zien, lachen om haar 'dwaze gezichf. Wat zij niet beseffen, is, dat ze in al hun onbe-nul-lig-heid, Otafuku hierdoor juist een eerbetoon verschaffen.
Ik althans vind 'dwaas' een ere-titel en Otafuku zekerlijk ook.
Als jong knulletje heb ik haar overigens gekend en meegemaakt in Bodegraven, waar ik soms mocht logeren bij mijn tante Marie (van der Zwaan). Otafuku is bereisd, zoals ik al aangaf.

(19) WHO Is OTAFUKU?

She's not much to look at She tends to be plump and frumpy, but something about Otafuku makes her the one you want to come home to. She's always there, waiting, with a smile and warmth in her heart. She brings jollity to any occasion and greets each new situation with laughter and bright-heartedness. She's fun and playful and open.
. Come explore the home and the hearth
and the everyday life of the heart, she has been telling me. Come inside and play with me. Drink, eat with me, if you will. Let's chat and gossip. Open up and have a good time. Let's enjoy our lives.
She is my passport to the side of Japan that is
not formal or ordered. She is different things to different people, but to me she is warm, cozy, loving, accepting. Her joyful attitude toward life is one we could all espouse and one that I aspire to myself. She is a universal goddess who bids us all know what is amusing in life and in other people. She is a fount of generosity, of sharing her own abundance.


(25) In den beginne werd volgens een oude japanse sage in de Kojiki de orde van de wereld hersteld door de dans en het lachen van Uzunie  no Mikoto, iets wat de masculiene krachten niet konden.
Van haar heeft Otafuku haar heilzame krachten geerfd.

(26) Uzume's basic primal strength, her pure and unsullied humor and goodness are all contained in the myth of saving the universe from darkness and chaos with courage and laughter.This strength transcends time and place and language. Goddess and dancer, sage and comedienne, protector of the sun and preserver of life, she is a universal archetypal female. She is the brightness and vital energy and mystery in the heart of all women.


Dat Otafuku alom aanwezig is, blrjkt uit de agenda van vele feestelijke gebeurtenissen in Japan. Enerzijds is Otafuku zeer druk.

Okame stars in annual observances to banish evil, to mark the Ne^vYear, in rites of fertility and planting, summer festivals, harvest festivals, and  fairs where good fortune charms are sold. She appears in kagura (sacred danc-e-drama) and kyogen (both sacred and comic drama) performances through-out the year as well as in formal Japanese dance. And she has different partners: Hyottoko is a somewhat foolish male counterpart; as Otafuku she is paired with Fukusuke, a masculine figure whose name also means "good fortune" (fuku), ar»d sometimes she appears with the tengu, the long-nosed goblin figure.
Her role as bringer of good fortune is highlighted at the madcap Tori no Ichi markets in eastern Japan, where decorated bamboo rakes are sold . Such rakes, called Kumade ("Bear Paws"), are believed to gather prosperity and good fortune and often have plastic Okame masks as centerpieces. Som e are huge, larger than a person can easily carry, some tiny enough to fit on trie dashboard of a car Following the philosophy that more is better, the rakes are stuffed with every possible good luck symbol and image—cranes, bamboo, plum blossoms, pine branches, gold coins, carp, sprays of rice stems...and each vendor's rakes are his signature in style and design. The Tori no Ichi fairs are held on two (sometimes three) days in November.The energy of these fairs is unforgettable; so is the crush of people.The rhythmic claps of vendors and buyers that celebrate a successful negotiation add to the noise and excitemerrtThe Okame Fair in December at the Hikawa shrine at Hatogaya in Saitama Prefecture is a follow-up to the grand Tori no Ichi at Otori Shrine in Asakusa and  anticipates the celebrations of New Year


Otafuku wordt met dit boek vooral bijzonder recht gedaan door de keur aan en grote variatie van afbeeldingen. Dit visuele gedeelte is om van te smullen!
Een curator van een museum zou spoorslags met dit boek onder de arm naar de direktie moeten rennen en een reservering afdwingen voor een zorgvuldig   -in tekst en beeld- samengestelde tentoonstelling.
Zjj is " a tutelary power in the world of play, of playfulness and whimsy, of delicious nonsense. She is the essence of the energy that gives us ease of heart, that brings brightness to shadows. Her icon on a dish or cup, on a kite or figurine, or on a bit of culinary creativity reminds us that simple delights are most restorative." (94) Een direkteur, die dit niet verstaat, moet zijn biezen pakken.

(61)
She is the goddess who touches both the sacred and the profane. Dancing joyfully between heaven and earth, between the divine and the human, she is of both kingdoms. Like Uzume before her, she entertains man and gods alike and makes them laugh. Her power and presence show no signs of waning. An open mind and heart will find her around unexpected corners,


In mijn tiener-jaren was ik al niet gevoelig voor de Brigitte Bardot's en de Marilyn Manroe's; de "top"-modellen van de wereld, anno nu, met hun doorzichtige, lepe facies en schapenogen geven mij reflexmatig scherpe gevoelens van afkeer, die ik pas na lange tijd in staat ben te verwoorden. (ik schreef erover in 'de eenvoud van schoonheid', vert. 'beauty's simplicity' 09/2005).
Otafuku veegt met een simpele streek alle fraaie pulp van toen en nu terzijde. Eindelijk is er weer een oprechte muze.
Enerzijds is Otafuku zeer druk. Anderzijds...."she waits alone for someone to come, waiting to give and to care for." (41) 09 2005. Kochi.

Don't go away!
you're no great singer
but you're my nightingale.
 

 Published by Turtle Publishing, an imprint of Periplus Editions (HK) Ltd, with editorial offices at 130 Joo Seng Road #06-01, Singapore 368357 and 153 Milk Street, Boston, Massachusetts 02109.
All rights reserved. No part of this publication may be reproduced, stored in a retrieval system, or transmitted, in any form or by any means, electronic, mechanical, photocopying, recording or otherwise, without the prior written permission of the publisher
© 2005 by Penplus Editions (HK) Ltd
LCC Card No. 2005920739
ISBN 0-8048-3364-8
ISBN 4-8053-0707-2 (for sale in Japan)
Printed in Singapore
Distributed by:
Japan: Turtle Publishing
Yaekari Building, 3F, 5-4-12 Osaki, Shinagawa-ku.Tokyo I 41 -0032
Tel: (03) 5437 0171, Fax: (03) 5437 0755, Email: tuttle-sa-les@gol.com
North America, Latin America & Europe: Turtle Publishing
364 Innovation Drive, North Clarendon,VT 05759-9436, USA
Tel: (802) 773 8930, Fax: (802) 773 6993, Email: info@tu-ttlepublishing.corr
Website: www.tuttlepublishing.com
Asia Pacific: Berkeley Books Pte Ltd
130 Joo Seng Road #06-01, Singapore 368357
Tel: (65) 6280 1330, Fax: (65) 6280 6290, Email: inquiries@periplus.com.sj
Website: www.periplus.com

 

from The Japan Times
(C) All rights reserved

Sunday, Aug. 28, 2005

THE ASIAN BOOKSHELF
The face of joy and happiness

By DONALD RICHIE
OTAFUKU: Joy of Japan, by Amy Sylvester Katoh, photographs by Yutaka Sato. Singapore: Tuttle/Periplus, bilingual (English and Japanese), 2005, 192 pp., many illustrations, 1,700 yen (cloth).

Most of us know Otafuku without knowing her name. She is the full-faced folk figure we see all around us in Japan, perhaps most commonly in the kitchen or in the traditional restaurant. Folklorist Haruo Misumi in an encyclopedia entry has called her "plump, rosy-cheeked," adding that "her well-fed look symbolizes prosperity."

He also identifies her mainly in her form as a mask, often on sale during traditional festivals. And, though later incarnations have given her a plump, round body, it is by the face that we know her.

This smiling, satisfied countenance was, says Misumi, originally a Kyogen mask. Under the name of Oto she portrayed the simple domestic virtue of plenty. As Okame she is still seen in shrine dances and in temple folk plays. She even has a small role in the kabuki.
otafuku
Yet, though ubiquitous, she has rarely been accorded much research. Now, however, she has this excellent and entertaining new book all to herself, one that sketches in her background but, more importantly, chronicles her present place in the affections of her admirers.

Amy Katoh, whose own collection is here on display and whose affection is apparent on every page, writes: "She's not much to look at. She tends to be plump and frumpy, but something about Otafuku makes her the one you want to go home to. She's fun and playful and open."

And, when you find a new personification for the collection, perfection is not a consideration. "I want a lady with a run in her stocking, a smudge on her face, her hair out of place. I want an Otafuku I can talk to, feel at home with."

Otafuku is, she writes, the mother, companion, wife, confidante we all seek in our enjoyment of the delicious things in life. Food for example (a number of kinds of which Otafuku endorses) and drink.

Here the author fittingly inserts recipes: that for plum wine, for apricot bars, for okame sushi. Other delicious enjoyments are less corporeal, things of the mind. And here she scatters haiku on the pages, all by Kobayashi Issa, that most friendly of the master poets.

Such delights are made for sharing. There is Mayumi Oda, artist and close friend of Katoh, creator herself of a whole series of exuberant silk-screen goddesses. There is the potter, the late Seisho Kuniyoshi, the toy-maker Setsutaro Matsumoto. And then there is the Zen priest Hakuin, another person living in the eternal present.

Coming to Japan in 1962, Katoh has now spent the greater portion of her life here. Author of "Japan: The Art of Living," and "Japan: The Craft of Living," she is the proprietor of the craft-shop Blue & White, and the author of the book of the same name.

Her account of Otafuku is in a way a description of her own life here, seen through the benign eyes of this goddess. "Life in Japan has taught me -- among other things -- to believe in good fortune and bad and to see the wisdom in age-old beliefs that some call superstitions."

It is the unquenchable optimism of Japan, however ill-judged, that Otafuku comes to represent. Even the often-heard "it can't be helped" is not only an admission of defeat; it is also a proclamation of hopefully starting all over again. In this sense, Katoh's beautiful book is inspirational.

The optimism of the deity is indicated in a temple explanation leaflet. "Otafuku assures that failure always becomes success, that misfortune becomes good fortune, that one's heart's desire will be accomplished. That is why she is called Otafuku -- "Much Felicity."

Likewise, Katoh shows us that she, like Otafuku herself, welcomes. "This book," she writes," is about celebrating life, the everyday ceremonies of life . . . the unsung everyday events of life, how they give our life shape and direction. While Otafuku smiles."
For further information on this publication, see: www.tuttlepublishing.com
The Japan Times
(C) All rights reserved


Vorige pagina

Volgende pagina

Terug naar begin