5. Otafuku
Voor KINA
Ik heb er een vriendin bij. Wij zijn dikke vrienden.
Otafuku.
Zij is -althans voor mij- ongemerkt binnengeslopen, of dat nog niet eens: gewoon meegegaan is misschien beter uitgedrukt.
Enkele jaren geleden zagen wij haar masker, niet zo klein en een meesterstuk.
Behoorde aan een museum, dat wij bezochten, maar lag 'vergeten' in een hoek van de museumwinkel.
Nee, niet te koop!
Wij draalden wat rond en keken naar andere zaken. Fumika raakte ook in
gesprek met het personeelslid. Er was een onbestemde sympatie; van wie
naar wie en wat en waarom precies, dat kon ik niet vaststellen. Laten
we het houden op 'fuzzy sympathy'
Het werd alras ook een persoonlijke bekentenis: het boterde niet tussen
deze employe en haar direkteur van het museum. Wat en hoe en waarom
werd niet verteld; fuzzy dus.
Wel een mooi masker, communiceerden wij.
Ja, een heel bijzonder meesterwerk, werd bevestigd in overtreffende
trap. Dat is de reden, dat het bij het museum hoort en niet verkocht
kan worden.
Ah, so-ka....
Stilte
Drie verschillende gedachten...
........
.....
Een beetje extra inkomen voor de museumwinkel zou overigens wel goed uitkomen, opperde de medewerkster.
??
Stoutmoedig pakte ik het masker voorzichtig uit haar isolement en hield
het theatraal met gestrekte armen op ooghoogte. Prachtig, he, zei ik
tegen Fumika. Zij gaf een uiterst kort, intens knikje, waarachter zij
bijna perfekt verborg, dat het masker haar gegrepen had en het
uitzonderlijk mooi vond. Fumika was geraakt.
Met het masker vrij in de ruimte keerde ik me naar de museum-employe.
Vragend gingen mijn wenkbrouwen omhoog. In twee vrouwenhoofden was er
een enorme drukte.
Zij kwam naast me staan en opperde, twijfelend met zachte stem een
bedrag. Vis ik heb je, schoot het door mij heen. Ik speelde geschokt te
zijn door de hoogte van het bedrag, maar dat was al te doorzichtig.
Feitenlijk was haar voorstel al uiterst schappelijk. Ik kreeg er voor
de vorm nog wat van af.
Gaandeweg kwam de verkoopster in een bui van doldriestheid terecht.
Ongevraagd en onstuitbaar schetste ze het niet te vermijden moment, dat
haar direkteur de ontdekking deed van het verdwijnen van Otafuku. Ze
had echter haar antwoord al klaar-' ik wist niet, dat het niet verkocht
mocht worden. Het lag daar en....Dit was verrukkelijke, pure voorpret
over een verpletterende wraakaktie. Bovendien glunderde de vrouw
zelfvoldaan, ik kan niet ontslagen worden, want ik ben in dienst van de
gemeente. Wij rekenden, uiterlijk onbevangen, met grote snelheid af om
niet de kans te lopen, dat de stemming om zou slaan. Bij de deur keken
wij, beleefd buigend, nog eenmaal groetend om. De dame was gelukkig
geheel door haar eigen euforie vervuld.
Otafuku had er kennelijk genoeg van om nutteloos zo lang in een hoek te
liggen en had besloten eens een grote reis te ondernemen een bootreis
naar Nederland, naar Amsterdam om precies te zien en vervolgens naar
het oosten van het land naar Ter Apel.
Nu, na ettelijke jaren, heeft zij besloten weer terug te reizen, weer
met de boot, om uiteindelijk haar vaste stek te krijgen in Sakawa,
Kochi-ken. In ons nieuwe huis op een ereplaats.
Otafuku houdt van reizen en weet wat zij wil. Er is overal een oplossing voor en haar humeur is altijd stralend.
Irritant, dat "altijd stralend"? Nou, nee, zij dringt het niet op," het is haar natuur. Zo is ze.
Nu wordt zij ook nog eens geportreteerd en terecht geëerd in een
schitterend uitgegeven, tweetalig boek ( e/j ) met de heerlijkste
afbeeldingen en deels fraaie, maar al te regelmatig zoetsapperige,
smartlapperige en pathetische teksten van de hand van de amerikaanse
samenstelster. Wij weten: opgepast wanneer amerikanen enthousiast
worden: dan gaat het regelmatig fout. Zij heeft een hang naar vrijelijk
mystificeren, euforie en ongegeneerde 'self-promotion' Naar wat ik
begrepen heb, is de japanse vertaling mierzoet.
Het prachtige boek viert het leven. (9)
CELEBRATING LIFE
This book is about celebrating
life, celebrating the everyday ceremonies of life—the quiet
miracle of the sun's rising in the morning, its more spectacular
setting, the new beginnings, new chances we are blessed with each day.
The opening of the shoji/curtains to
greet the day; the first good morning; the first cup of tea, coffee,
the first knee bend or stretch, a ritual sweep of the kitchen, reading
the newspaper; watering the plants—the myriad moments that are
part of the daily litany of life.
Think of them.They are a source of wonder, a reason for gratitude.
( This book is about the little
things that make our days flow. Our teacups, our towels, our
toothbrushes, our dreams. Our families, our dogs, cats, bikes, our
husbands, wives, friends, gardens, teachers, bus drivers, grocers, our
itches, our pains.
This book seeks to honor the unsung
everyday events of life and celebrate how they give our life shape and
direction. While Otafuku smiles.
Het curriculum van Otafuku is lang en indrukwekkend.
Zij is de vreugde van Japan. "She brings good fortune and happiness"
(12) Zij overziet de up en downs van het leven van alle dag. Haar lach
heemt zorgen weg! Zij doet ons laehen, zij waakt over een ieder en
verzekert dat alles in orde is. Zij is omni-aanwezig. Zij beschermt de
entree van huizen, tempels en hoeken van kamers. Otafuku schreef zelfs
dit boek.
CONTENTS
7 Celebrating
23 Beginning
35 Blessing
69 Nourishing
103 Living
123 Collecting
141 Making
161 Shopping
ISBN4-8053-0707-2
Otafuku heeft vele vormen: een bolle toet, is soms regelrecht lelijk,
slonsig, vlezig, snoezig, koketterig, vulgair en charmant; zij is
bekend met elke situatie.
Mensen, die hoegenaamd niets van Otafuku afweten en haar
ronde-wangen-geziqht zien, lachen om haar 'dwaze gezichf. Wat zij niet
beseffen, is, dat ze in al hun onbe-nul-lig-heid, Otafuku hierdoor
juist een eerbetoon verschaffen.
Ik althans vind 'dwaas' een ere-titel en Otafuku zekerlijk ook.
Als jong knulletje heb ik haar overigens gekend en meegemaakt in
Bodegraven, waar ik soms mocht logeren bij mijn tante Marie (van der
Zwaan). Otafuku is bereisd, zoals ik al aangaf.
(19) WHO Is OTAFUKU?
She's not much to look at She tends to be plump and frumpy, but
something about Otafuku makes her the one you want to come home to.
She's always there, waiting, with a smile and warmth in her heart. She
brings jollity to any occasion and greets each new situation with
laughter and bright-heartedness. She's fun and playful and open.
. Come explore the home and the hearth
and the everyday life of the heart, she has been telling me. Come
inside and play with me. Drink, eat with me, if you will. Let's chat
and gossip. Open up and have a good time. Let's enjoy our lives.
She is my passport to the side of Japan that is
not formal or ordered. She is different things to different people, but
to me she is warm, cozy, loving, accepting. Her joyful attitude toward
life is one we could all espouse and one that I aspire to myself. She
is a universal goddess who bids us all know what is amusing in life and
in other people. She is a fount of generosity, of sharing her own
abundance.
(25) In den beginne werd volgens een oude japanse sage in de Kojiki de
orde van de wereld hersteld door de dans en het lachen van Uzunie
no Mikoto, iets wat de masculiene krachten niet konden.
Van haar heeft Otafuku haar heilzame krachten geerfd.
(26) Uzume's basic primal strength, her pure and unsullied humor and
goodness are all contained in the myth of saving the universe from
darkness and chaos with courage and laughter.This strength transcends
time and place and language. Goddess and dancer, sage and comedienne,
protector of the sun and preserver of life, she is a universal
archetypal female. She is the brightness and vital energy and mystery
in the heart of all women.
Dat Otafuku alom aanwezig is, blrjkt uit de agenda van vele feestelijke
gebeurtenissen in Japan. Enerzijds is Otafuku zeer druk.
Okame stars in annual observances to banish evil, to mark the Ne^vYear,
in rites of fertility and planting, summer festivals, harvest
festivals, and fairs where good fortune charms are sold. She
appears in kagura (sacred danc-e-drama) and kyogen (both sacred and
comic drama) performances through-out the year as well as in formal
Japanese dance. And she has different partners: Hyottoko is a somewhat
foolish male counterpart; as Otafuku she is paired with Fukusuke, a
masculine figure whose name also means "good fortune" (fuku),
ar»d sometimes she appears with the tengu, the long-nosed goblin
figure.
Her role as bringer of good fortune is highlighted at the madcap Tori
no Ichi markets in eastern Japan, where decorated bamboo rakes are sold
. Such rakes, called Kumade ("Bear Paws"), are believed to gather
prosperity and good fortune and often have plastic Okame masks as
centerpieces. Som e are huge, larger than a person can easily carry,
some tiny enough to fit on trie dashboard of a car Following the
philosophy that more is better, the rakes are stuffed with every
possible good luck symbol and image—cranes, bamboo, plum
blossoms, pine branches, gold coins, carp, sprays of rice stems...and
each vendor's rakes are his signature in style and design. The Tori no
Ichi fairs are held on two (sometimes three) days in November.The
energy of these fairs is unforgettable; so is the crush of people.The
rhythmic claps of vendors and buyers that celebrate a successful
negotiation add to the noise and excitemerrtThe Okame Fair in December
at the Hikawa shrine at Hatogaya in Saitama Prefecture is a follow-up
to the grand Tori no Ichi at Otori Shrine in Asakusa and
anticipates the celebrations of New Year
Otafuku wordt met dit boek vooral bijzonder recht gedaan door de keur
aan en grote variatie van afbeeldingen. Dit visuele gedeelte is om van
te smullen!
Een curator van een museum zou spoorslags met dit boek onder de arm
naar de direktie moeten rennen en een reservering afdwingen voor een
zorgvuldig -in tekst en beeld- samengestelde
tentoonstelling.
Zjj is "
a tutelary power in the world of play, of playfulness and
whimsy, of delicious nonsense. She is the essence of the energy that
gives us ease of heart, that brings brightness to shadows. Her icon on
a dish or cup, on a kite or figurine, or on a bit of culinary
creativity reminds us that simple delights are most restorative." (94)
Een direkteur, die dit niet verstaat, moet zijn biezen pakken.
(61)
She is the goddess who touches both the sacred and the profane. Dancing
joyfully between heaven and earth, between the divine and the human,
she is of both kingdoms. Like Uzume before her, she entertains man and
gods alike and makes them laugh. Her power and presence show no signs
of waning. An open mind and heart will find her around unexpected
corners,
In mijn tiener-jaren was ik al niet gevoelig voor de Brigitte Bardot's
en de Marilyn Manroe's; de "top"-modellen van de wereld, anno nu, met
hun doorzichtige, lepe facies en schapenogen geven mij reflexmatig
scherpe gevoelens van afkeer, die ik pas na lange tijd in staat ben te
verwoorden. (ik schreef erover in 'de eenvoud van schoonheid', vert.
'beauty's simplicity' 09/2005).
Otafuku veegt met een simpele streek alle fraaie pulp van toen en nu terzijde. Eindelijk is er weer een oprechte muze.
Enerzijds is Otafuku zeer druk. Anderzijds...."she waits alone for
someone to come, waiting to give and to care for." (41) 09 2005. Kochi.
Don't go away!
you're no great singer
but you're my nightingale.
Published by Turtle Publishing, an imprint of Periplus Editions
(HK) Ltd, with editorial offices at 130 Joo Seng Road #06-01, Singapore
368357 and 153 Milk Street, Boston, Massachusetts 02109.
All rights reserved. No part of this publication may be reproduced,
stored in a retrieval system, or transmitted, in any form or by any
means, electronic, mechanical, photocopying, recording or otherwise,
without the prior written permission of the publisher
© 2005 by Penplus Editions (HK) Ltd
LCC Card No. 2005920739
ISBN 0-8048-3364-8
ISBN 4-8053-0707-2 (for sale in Japan)
Printed in Singapore
Distributed by:
Japan: Turtle Publishing
Yaekari Building, 3F, 5-4-12 Osaki, Shinagawa-ku.Tokyo I 41 -0032
Tel: (03) 5437 0171, Fax: (03) 5437 0755, Email: tuttle-sa-les@gol.com
North America, Latin America & Europe: Turtle Publishing
364 Innovation Drive, North Clarendon,VT 05759-9436, USA
Tel: (802) 773 8930, Fax: (802) 773 6993, Email: info@tu-ttlepublishing.corr
Website: www.tuttlepublishing.com
Asia Pacific: Berkeley Books Pte Ltd
130 Joo Seng Road #06-01, Singapore 368357
Tel: (65) 6280 1330, Fax: (65) 6280 6290, Email: inquiries@periplus.com.sj
Website: www.periplus.com
from The Japan Times
(C) All rights reserved
Sunday, Aug. 28, 2005
THE ASIAN BOOKSHELF
The face of joy and happiness
By DONALD RICHIE
OTAFUKU: Joy of Japan, by Amy Sylvester Katoh, photographs by Yutaka
Sato. Singapore: Tuttle/Periplus, bilingual (English and Japanese),
2005, 192 pp., many illustrations, 1,700 yen (cloth).
Most of us know Otafuku without knowing her name. She is the full-faced
folk figure we see all around us in Japan, perhaps most commonly in the
kitchen or in the traditional restaurant. Folklorist Haruo Misumi in an
encyclopedia entry has called her "plump, rosy-cheeked," adding that
"her well-fed look symbolizes prosperity."
He also identifies her mainly in her form as a mask, often on sale
during traditional festivals. And, though later incarnations have given
her a plump, round body, it is by the face that we know her.
This smiling, satisfied countenance was, says Misumi, originally a
Kyogen mask. Under the name of Oto she portrayed the simple domestic
virtue of plenty. As Okame she is still seen in shrine dances and in
temple folk plays. She even has a small role in the kabuki.
Amy Katoh, whose own collection is here on display and whose affection
is apparent on every page, writes: "She's not much to look at. She
tends to be plump and frumpy, but something about Otafuku makes her the
one you want to go home to. She's fun and playful and open."
And, when you find a new personification for the collection, perfection
is not a consideration. "I want a lady with a run in her stocking, a
smudge on her face, her hair out of place. I want an Otafuku I can talk
to, feel at home with."
Otafuku is, she writes, the mother, companion, wife, confidante we all
seek in our enjoyment of the delicious things in life. Food for example
(a number of kinds of which Otafuku endorses) and drink.
Here the author fittingly inserts recipes: that for plum wine, for
apricot bars, for okame sushi. Other delicious enjoyments are less
corporeal, things of the mind. And here she scatters haiku on the
pages, all by Kobayashi Issa, that most friendly of the master poets.
Such delights are made for sharing. There is Mayumi Oda, artist and
close friend of Katoh, creator herself of a whole series of exuberant
silk-screen goddesses. There is the potter, the late Seisho Kuniyoshi,
the toy-maker Setsutaro Matsumoto. And then there is the Zen priest
Hakuin, another person living in the eternal present.
Coming to Japan in 1962, Katoh has now spent the greater portion of her
life here. Author of "Japan: The Art of Living," and "Japan: The Craft
of Living," she is the proprietor of the craft-shop Blue & White,
and the author of the book of the same name.
Her account of Otafuku is in a way a description of her own life here,
seen through the benign eyes of this goddess. "Life in Japan has taught
me -- among other things -- to believe in good fortune and bad and to
see the wisdom in age-old beliefs that some call superstitions."
It is the unquenchable optimism of Japan, however ill-judged, that
Otafuku comes to represent. Even the often-heard "it can't be helped"
is not only an admission of defeat; it is also a proclamation of
hopefully starting all over again. In this sense, Katoh's beautiful
book is inspirational.
The optimism of the deity is indicated in a temple explanation leaflet.
"Otafuku assures that failure always becomes success, that misfortune
becomes good fortune, that one's heart's desire will be accomplished.
That is why she is called Otafuku -- "Much Felicity."
Likewise, Katoh shows us that she, like Otafuku herself, welcomes.
"This book," she writes," is about celebrating life, the everyday
ceremonies of life . . . the unsung everyday events of life, how they
give our life shape and direction. While Otafuku smiles."
For further information on this publication, see: www.tuttlepublishing.com
The Japan Times
(C) All rights reserved
