Alles wat U altijd al had willen weten over Japan maar waarvoor U bang was om het te vragen.
Zo, de titel staat er.
Aanmatigend, vind U ook niet?
Begin
2006 werd ik aangenaam verast door een berichtje uit Japan van iemand
die me vroeg of er geen samenwerking mogelijk was. De samenwerking met
Dolf is er ondertussen. En ze is vruchtbaar.
Tijdens
één van onze gedachtenwisselingen opperde Dolf of we niet
zouden kunnen beginnen met een soort van forum, waar
geïnteresseerden hun Japan-vragen zouden op kwijt kunnen en waar
het antwoorden zou regenen.
Een eerste aanzet hiertoe was misschien een
vraag van mijnentwege over hoe de Japanners nu eigenlijk stonden
tegenover McArthur, de Amerikaanse generaal die na de overgave van
Japan tijdens WO II belast werd met de wederopbouw van Japan (en alles
wat daarrond hing en wat de Amerikanen nuttig achtten).
Mij leek het
toe dat de Japanners die bezettingsmacht, die de USA toen effectief
was, hartsgrondig zouden haten. Ten eerste waren zij (de Japanners dus)
verslagen tijdens de oorlog, iets wat hun diepgewortelde samurai-gevoel
een ernstige knauw moet gegeven hebben en ten tweede kregen zij nu af
te rekenen met een bezettingsmacht in hun o zo heilige Japan. Tot mijn
niet geringe verbazing ontving ik van Dolf volgend antwoord:
"
McArther was M-A-T-E-L-O-O-S populair bij de Japanners, al ben ik niet
gerechtigd namens alle Japanners te spreken. Hij was een soort van vader. Zo'n
lange man is aantrekkelijk in aziatische ogen. Lang en ook nog eens zoveel
macht. Hij had immers toch het onoverwinnelijke keizerlijke leger overwonnen.
Verder had hij vrijwel altijd een goedkoop pijpje van maiskolf in zijn mond
[schattig, toch...?], was een heer, die zijn soldaten niet toestond, dat japanse
vrouwen werden verkracht, een stelling, waarmee het japanse leger continu de
bevolking injekteerde. Hij hielp Japan, vaak meer dan de japanse overheid deed
tijdens de oorlog."
Tja,
daar stond ik dan. Was dat nu net niet precies het tegengestelde
antwoord van wat ik verwacht had? Maar het beviel me wel. Verassende antwoorden hebben iets.
Ongetwijfeld zullen er nog andere meningen naar boven
komen naarmate we meer antwoorden op deze en andere vragen
binnenkrijgen. En na het geslaagde antwoord op deze eerste vraag beviel
het idee van een forum of een vraagbaak ons toen nog meer.
Overmoedig trok ik van leer en daar volgde gelijk mijn tweede vraag: "Waarom rijden de Japanners links?"
Japan
was nooit gekoloniseerd geweest en de invloed van landen die links
reden was steeds zeer miniem geweest. Was Japan niet ontsloten door de
Amerikanen na de Sakoku periode? En die reden toch rechts niet?. En was
het enige westerse contact dat de Japanners gedurende eeuwen hadden
niet gelopen via de Nederlanders? En die reden toch óók
rechts? Waarom zouden de Japanners er dan voor gekozen hebben om links
te rijden...
Vraag naar Japan gemaild en per kerende het antwoord: "We weten het niet!!!".
Consternatie.
Dan toch maar wat verder gedacht en mezelf de vraag gesteld waarom we in België en Nederland rechts rijden.
Euh...
Inderdaad, weet ik ook niet.
Er rezen dus gerede twijfels over de haalbaarheid van een
vraagbaak (of een forum of wat dan ook). Want per slot van
rekening moesten er op de vragen ook antwoorden komen nietwaar.
Terwijl ons
de moed in de schoenen zakte bracht internet gelukkig enig soelaas. Er
bestaat een website die ons een eerste antwoord verschaftte: http://users.pandora.be/worldstandards/driving%20on%20the%20left.htm In het kort staat er:
"Although Japan was never part of the British Empire, its traffic also goes
to the left. Although the origin of this habit goes back to the Edo period (1603-1867)
when Samurai ruled the country, it wasn’t until 1872 that this unwritten
rule became more or less official. That was the year when Japan’s first
railway was introduced, built with technical aid from the British. Gradually,
a massive network of railways and tram tracks was built, and of course all trains
and trams drove on the left-hand side. Still, it took another half century till
in 1924 left-side driving was clearly written in a law."
Die Britten toch. Treinen...
Dolf zou Dolf niet zijn als het hierbij gelaten werd. Een paar dagen later kreeg ik volgend antwoord:
"Over links rijden. Vandaag vroeg ik een
japanse fabrikant [met een voortreffelijke opleiding ] van zijde, die even
in Japan was. Hij runt nu een fabriek met meer dan 1000 personeelsleden
in...Brazilie of all places. Hij wist het ook niet. Hij gaf wel een spekulatie:
in 1904 sloten Japan en Engeland een allliantie. Dat zou de bron kunnen zijn. De
beslissing, wist hij te vertellen, over links rijden , is in de Meiji-periode
genomen. 1904 viel in die periode. Gedurende mijn reizen hoorde ik ook dat, ik
meen in Hokkaido, ook forel werd uitgezet door de engelsen [Britten]. Helemaal
zeker is die informatie niet, maar het snijdt meer hout, dan de veronderstelling
over de zgn. afkeer van "kolonisatoren". Japan was niet gekoloniseerd noch door
de Portugezen noch door de Hollanders. Bovendien ontstond er een grote interesse
in diverse europeese landen [waar dus rechts verkeer heerste]."
En ondertussen weten we ook weer iets over forel in Japan.
En
ook Fumika laat zich niet onbetuigd in onze zoektocht naar "de
waarheid". Een dag of wat later kreeg ik dit antwoord over het 'links
rijden':
"Ik heb een -voorlopig laatste- versie op
'links rijden', die, althans ik , voor de meest aannemelijke houd. "Links is een [onbewust ?] zeer waardevol
begrip in Japan. Behalve dat het hart op die plaats is bedacht door O.L.H., is
het ook de zijde, waar een zwaard werd gedragen. Op de een of andere manier was
links de handigste kant. Japan kende ook draagkoetsjes, waar in- en uitstappen
aan de linkerkant i.v.m. het zwaard gebruikelijk was. Toen op enig moment in het
'moderne' Japan een principiele verkeersregel diende uitgevaardigd te worden,
was links nauwelijks een discussie-onderwerp. In deze [spekulatieve] versie is
van een europees land geen sprake. Fumika vond deze interpretatie op
.......[jawel] internet."
Wordt ongetwijfeld vervolgd.
Stellen maar, die vraag over Japan. We hebben speciaal voor dit doel een apart e-mail adres aangemaakt:
En mocht U hét antwoord kennen op één of meerdere van de vragen dan vernemen we dat graag van U.
Wel
hebben we iets met bronvermelding. Wat U ook meent te weten, wij zijn
uiterst benieuwd naar waar U die wetenschap vandaan haalde.
