T
E N T
O 。。。。。。。。。。。。。
echoede de bewoners van een gehucht onder de rook van Niigata-stad opgelucht:
T
E N T
O.
Ik zocht op mijn
eerste avond in
Japan naar een plekje voor mijn tent om te overnachten, maar alle velden stonden onder water. Was ten einde raad een donker winkeltje binnengestapt en na enige tijd verscheen de zeer oude eigenaresse. Zij keek me aan en schoot in de lach. Niemand van de inmiddels verzamelde bewoners begreep wat ik wilde, totdat……..na tientallen vertwijfelde minuten, de oude vrouw het eerste reddende Japanse woord uitsprak, dat ik sindsdien nooit meer heb vergeten.
Sinds 1982 heb ik door
heel Japan gereisd………met mijn
tent.
In 1984 landde ik op
Shikoku vanuit Beppu.
Om tijdsredenen sloeg ik voor de stad Kochi
‘links af’. Nu weet ik, dat het in Ino
was.
Vele jaren later landde ik wederom in Shikoku, weer vanuit Beppu.
Dit maal volgde ik de gehele kustlijn. Daar zat Fumika op me te wachten met haar gezicht in mijn richting.
Wij herkenden elkaar
woordenloos.
Vandaag staan we hier
voor onze T E
N T O, die al zover is gekomen door vele kundige handen en enkele intelligente hersenen. Wij voelen ons zeer dankbaar.
Mijn reizen door
Japan met
rugzak en tent eindigen
hier -geheel onverwacht- ; dit scenario,
deze choreografie, lijkt wel geen mensenplanning.
Wij danken U allen
bijzonder en vragen Uw instemming deze TENTO van U over te mogen nemen.
Tekst uitgesproken in het Nederlands ter gelegenheid van de viering, dat het dak gereed is gekomen, de muneage shiki. Deze tekst wordt vergezeld door ‘string’-improvisaties van Teruaki Uchino.
Fumika leest later de Japanse vertaling voor.