Het Japanese boogschieten is ook gekend onder de naam kyudo.
Lang geleden werden pijl en boog gebruilkt als wapens in Japan, maar op het eind van de Muromachi periode (1338-1573) veranderde dit alles wanneer kyudo zich begon te ontwikkelen tot een krijgskunst waarbij formeelheid, goede manieren en gedisciplineerdheid van lichaam en geest meer gewaardeerd werden dan overwinning of nederlaag.
Een uitstekende gelegenheid om boogschutters (in traditionele klederdracht) aan het werk te zien in een midden-13de-eeuwse omgeving (die ook geklasseerd is als een Nationaal Monument) is half januari in de Sanjusangen-do tempel in Kyoto.
   
Picture: Frantisek Straud (www.phototravels.net)

De boogschutters staan opgesteld onder een overhang van het dak van de tempel en mikken op een doel dat op 60 of 120 meter verder staat. Iedere deelnemer schiet twee pijlen. Er is een zeer grote behendigheid vereist om de doelen te raken, want de pijlen dienen in een boog naar boven weggeschoten te worden om de aftand te kunnen overbruggen.

Bij de vele deelnemers zijn er ook een aantal jongeren die hiermee willen vieren dat ze volwassen geworden zijn.
De dames (onmiskenbaar blikvangers) zijn gekleed in prachtige furisodes.

Op dezelfde dag wordt ook de Yanagi-no-okaji gehouden. Dit is een ritueel waarbij Nieuwjaarswater gezuiverd wordt en dan gesprenkeld over de omstaanders door middel van een tak van een wilgenboom.

Meer info over Toshiya kan U vinden op: http://www.case.edu/artsci/engl/marling/~~~~/20.html