Geschiedenis: De Fujiwara clan.

De Fujiwara clan vormde een belangrijke macht in Japan. Zij was één van de vier grote families die politiek Japan domineerden tijdens de Heian Periode (794-1185), samen met de Minamoto, de Taira en de Tachibana. Ook na de Heian periode behielden zij aanzienlijke macht. 

De Fujiwaras hadden een ongekende macht, speciaal tijdens de periode van het regentaat in de 10de en 11de eeuw. De clan stamde af van Natatomi no Kamatari (614-669). Toen de Soga clan het keizerlijke gezag betwistte koos Kamatari, een lid van de invloedrijke Nakatomi familie, de zijde van Prins Naka no Ōe (de toekomstige keizer Tenji). Naka no Ōe en Natatomi no Kamatari leidden een coup tegen de Soga in 645 en initialiseerden een reeks van ingrijpende regeringshervormingen (de Taika hervormingen). In 669 verleende keizer Tenji (regering 661-671), de titel van kabane Fujiwara no Ason aan Kamatari. De familienaam was erfelijk en ging dus over op Kamatari's oudste zoon, Fujiwara no Fuhito (659-770) en zijn nakomelingen. De Fujiwara clan domineerde de burgerlijke administratie in Japan van 794 tot de installatie van het eerste shōgunaat onder Minamoto no Yoritomo in 1192. Fujiwara prinsen bekleedden de post van kanselier van het keizerlijke hof (kampaku) of die van regent (sesshō) wanneer de keizer nog te jong was. Beide functies bestonden dus niet gelijktijdig; de regent werd kanselier wanneer de keizer oud genoeg was, en de kanselier kon terug regent worden wanneer er een nieuwe keizer gekroond werd die te jong was om te regeren. De Fujiwaras waren de spreekwoordelijke "macht achter de troon" gedurende vele eeuwen, doch zij ambieerden nooit om de keizerlijke familie te vervangen. 

Dit laatste was ook niet nodig daar de keizerlijke familie bijna voortdurend voor een groot deel uit leden van de Fujiwara clan bestond. Meestal was de eerste keizerin één van de dochters van één van de twee invloedrijkste takken van de Fujiware clan. Ook waren de echtgenotes van de kroonprinsen en de jongere zonen van de keizer ook Fujiwara vrouwen, zodat het mannelijke hoofd van de Fujiwara clan meestal ook de schoonbroer, oom of grootvader langs moeders zijde van de keizer was. De familie kende zijn hoogtepunt onder Fujiwara no Michinaga (966-1027 dus ten tijde van Sei Shōnagon en Murasaki Shikibu), die lange tijd kampaku was. Hij was de grootvader van drie keizers, de vader van zes keizerinnen of keizerlijke gades en de grootvader van zeven bijvrouwen van keizers. Nochtans, slechts 40 jaar na zijn dood konden zijn nakomelingen niet beletten dat Go-Sanjo de troon besteeg (regering 1068-1073), de eerste keizer sinds Go-Uda wiens moeder geen Fujiwara was. 

Het systeem dat een ex-keizer regeerde (dajo tennō) in 1087 verzwakte de invloed van de Fujiwaras over de controle van het keizerlijk hof nog verder. Uiteindelijk zou na de strijd om de dynastie in 1156, gekend als de Hōgen Oproer (Hōgen no ran), de Taira clan de meest invloedrijke clan worden. Tijdens de Heiji Oproer (Heiji no ran) in 1160 versloegen de Taira een coalitie van Fujiwara en Minamoto strijdkrachten. Deze nederlaag betekende het einde van de politieke macht van de Fujiwara clan (De Taira clan zou op hun beurt verslagen worden door de Minamotos in 1192). Nochtans zouden na het verschuiven van de politieke macht, weg van het hof in Kyoto naar de nieuwe strijdersklasse van het binnenland, de Fujiwara prinsen nog gedurende eeuwen lang nabije raadgevers van de keizers blijven. 

Tegen de dertiende eeuw splitste de noordelijke tak van de Fujiwara clan in 5 takken, de Seeke of Sekke, zijnde: Konoe, Kujō, Ichijō, Nijō, en Takatsukasa. Het zijn steeds Fujiwaras zelf of leden van de Seeke die ofwel regent ofwel kanselier waren aan het keizerlijk hof. De reeks wordt slecht heel even onderbroken door twee Toyotomi's (Hideyoshi en Hidetsugu, vader en zoon) op het eind van de 16de eeuw.

Hieronder een overzicht: