Kinsei of moderne tijd

De TOKUGAWA clan komt na de slag van SEKIGAHARA (in het jaar 1600, waarbij Ieyasu Tokugawa niet nalaat om na de slag 40 000 van zijn tegenstanders te laten onthoofden, zodat nagenoeg alle oppositie verpletterd was) aan het bewind van het eengemaakte Japan en zal dit pas uit handen dienen te geven na meer dan 250 jaar ononderbroken heerschappij en ononderbroken vrede. Dit is het derde shōgunaat. De regering (de bakufu) verhuist van Kyōto naar Edo (het huidige Tōkyō).
De Tokugawa of Edo periode is er een die het 20ste eeuwse gelaat van Japan zal vormgeven. Voor het eerst sinds lange tijd is er weer een sterke centrale macht: de shōgun. De Tokugawa familie weet het centrale gezag te handhaven en zelfs te versterken. Er worden maatregelen uitgewerkt om te vermijden dat invloeden van buiten Japan dit gezag zouden kunnen destabiliseren. Dit hield in dat het land over een periode van 30 jaar zichzelf omzeggens volledig van het buitenland afsloot. Japan zou de volgende twee eeuwen een zelfstandige koers varen. Dit hielp om de stabiliteit en vrede te handhaven, doch het belemmerde toch ook in zekere mate de voortgang op wetenschappelijk vlak, zodat Japan aan het einde van deze periode in sneltreinvaart zijn achterstand diende in te halen (wat het ook deed). In 1630 dus worden de meeste banden verbroken met de buitenwereld en Japan wordt een geïsoleerde staat. Van dan af onderhoudt Japan alleen nog contacten met de Chinezen, de Portugezen en de Nederlanders, en wat later vallen de Portugezen af wegens de bekeringsijver van de jezuïeten. Dit isolement, de SAKOKU, wordt pas echt doorbroken in 1854 met de komst van admiraal Perry (USA) die Japan verplichtte om ook handelsrelaties met de Verenigde Staten aan te knopen (de Verenigde Staten waren op dat ogenblik zelf in een burgeroorlog verwikkeld - secessieoorlog).
De voorganger van Ieyasu, Hideyoshi Toyotomi, vaardigde wetten, edicten en reglementen uit met als enige doel te beletten dat iemand van uit de onderste gelederen van de hierarchie plots uit het niets zou komen opduiken en een bedreiging vormen voor de stabiliteit van de natie. Ieyasu Tokugawa hield deze wetten in stand en versterkte ze.
De Tokugawa clan muntte uit in het toepsassen van alle mogelijk denkbare technieken om zichzelf in stand te houden. Een van de meest frapperende van deze technieken waren de leefregels van de daimyō, voorgeschreven door het shōgunaat, die zij dienden te volgen. Deze leefregels waren niets meer dan geraffineerde methodes om hen in de macht van het shōgunaat te houden. De daimyō werden onder andere geneutraliseerd door hen of hun naaste verwanten te gijzelen en door hen onder morele dwang zware financiële verplichtingen op te leggen zodat hun fortuin hierdoor systematisch afgeroomd werd. Al deze maatregelen samen maakten het vrijwel onmogelijk voor een daimyō om iets te ondernemen tegen het shōgunaat.
Dit is ook de periode van de vernieuwde moraal onder de samurai. De oude waarden werden in grote mate weer belangrijk. De bushido (de code van de samurai, letterlijk = "de weg van de krijger") herleefde en werd nog versterkt daar het shōgunaat nieuwe (morele) regels begon voor te schrijven. In 1615 stelde Ieyasu Tokugawa zijn BUKE SHO HATTO (de regels voor de Krijgsfamilies), in dewelke hij de samurai 13 leefregels (richtlijnen) gaf over hoe zij zich dienden te gedragen ten tijde van vrede. Laat ons niet vergeten dat Japan net een periode van 100 jaar burgeroorlog achter de rug had en dat, zeker in de beginperiode van het Tokugawa shōgunaat, eigenlijk geen enkele krijger goed wist hoe zich te gedragen in een periode van niet-oorlog. Het leven van de samurai verandert vanaf dan ingrijpend. De bushido wordt ontwikkeld tot zijn meest verfijnde niveau daar het van het allergrootste belang was dat de krijgersklasse voldoende bezigheid had om te beletten dat zij verder oorlog zouden voeren omwille van het oorlog voeren.
De keizer wordt met respect behandeld maar blijft een tweederangsrol spelen.
In 1657 staat bijna heel EDO in vuur.
In 1702 is er het CHUSIGURA incident (de 47 rōnin).

De Edo of Tokugawa periode (1600 tot 1867)