Geschiedenis: De Tokugawa clan.

Net zoals de Fujuwara zou de Tokugawa clan een zeer grote invloed hebben op de ontwikkeling van Japan. Om dit beter te begrijpen volgt hier eerst een overzicht van de verschillende machtscentra die Japan in de loop der eeuwen gekend heeft. Het zal dan duidelijk worden waarom de Tokugawa familie een zo grote invloed op Japan als natie heeft gehad.

1) De keizer heeft de macht (7de en 8ste eeuw): Vanaf de zevende eeuw, na de Taika Hervorming, komt de politieke macht voor een belangrijk gedeelte in handen van de keizer. Om het gezag van de keizer nog te versterken worden in de achtste eeuw op zijn bevel de KOJIKI en de NIHONSHOKI geschreven. Deze werken verhalen de geschiedenis van Japan en zouden de lezer moeten laten besluiten dat de keizer zijn macht rechtstreeks aan de goden ontleent. De keizer tracht aldus zijn macht te consolideren. 

2) De Fujiwara clan heeft de macht (9de tot halfweg de 12de eeuw): Vanaf de negende eeuw verschuift de politieke macht geleidelijk aan naar de Fujiwara clan, die ze, na een hoogtepunt in de eerste helft van de 11de eeuw, uit handen moet geven aan de Taira (nakomelingen van vroegere keizers). 

3) De Taira clan heeft de macht (tweede helft van de 12de eeuw): De Taira echter kunnen niet lang genieten van hun machtspositie en zij worden verdrongen door de Genji of of ook de Minamoto genoemd. Zij waren ook afstammelingen van vroegere keizers, doch hadden ondertussen, en dit in scherp contrast met de Fujiwara, een reputatie van geduchte krijgsfamilie opgebouwd. 

4) De Minamoto hebben de macht (enkele jaren op het eind van de 12de eeuw): De Minamoto clan zou nog wel lange tijd de shōgun leveren, doch de feitelijke politieke macht was in handen van de regenten. Deze waren van de Hōjo clan. 

5) De Hōjo clan heeft de macht (13de tot eerste helft van de 14de eeuw): De echtgenote van de eerste Minamoto shōgun was een Hōjo. Wanneer haar echtgenoot vroegtijdig overlijdt spreekt zij haar clangenoten aan en deze kunnen via enkele goed gekozen allianties de Taira verslaan. De eerste Minamoto shōguns zijn letterlijk geen lang leven beschoren (de nrs. 2 en 3 van de Kamakura shōguns waren de zoons van de nr 1), en zij beperkten zich al vrij spoedig tot het controleren van het leger. Het zijn in feite de regenten, de Hōjo clan dus, die regeren.

6) De Ashikaga Shōguns hebben een beetje de macht (tweede helft van de 14de eeuw tot eind 15de eeuw): Op het einde van het Kamakura shōgunaat treedt er het keizerlijk schisma op. Er zijn twee keizers, een noordelijke en een zuidelijke. De Hōjo regenten worden bedankt voor hun diensten. De nieuwbakken shōgun steunt de noordelijke dynastie, doch de macht van de daimyō vergroot zienderogen en deze van de shōgun taant evenredig. Het land komt in een zeer chaotische periode waar er geen echt centraal gezag meer bestaat en vanaf 1467 is zowat iedereen met iedereen in oorlog.

7) Oda Nobunaga heeft de macht (1568 tot 1582): Oda slaagt er in om via vele veldslagen een groot gedeelte van Japan terug onder één centraal gezag te brengen. Oda was een zodanige persoonlijkheid dat hij het zich kon permiteren om te verzaken aan zowel de titel van shōgun als die van kampaku. Hij hield het bij 'dictator'.

8) De Toyotomi's hebben de macht (Hideyoshi 1582 tot 1591 en zijn zoon Hidetsugu 1591-1595): Oda wordt vermoord en een generaal van hem, Hideyoshi Toyotomi verenigt de natie verder onder één centraan gezag. Hideyoshi Toyotomi wordt door de Japanners vaak ook wel als de 'vader des vaderland' beschouwd. Hij bracht het tot kampaku (kanselier), daar de keizer hem wegens zijn bescheiden afkomst niet tot shōgun kon (wilde) benoemen.

9) De Tokugawa clan heeft de macht (1603 tot 1867): Een belangrijke krijgsfamilie die de Japanse politiek beheerste tussen 1603 en 1867 waren de Tokugawas, een dynastie dus. De clan stamde af van de Matsudaira, een krijgsfamilie komende van de heuvels van de Misawa provincie (nu een deel van de Aichi prefectuur), ten oosten van Nagoya. Latere Tokugawa heersers claimden dat hun familie afstamde van de Seiwa Genji (Minamotos dus en derhalve van keizerlijke oorsprong). Matsudaira Kiyoyasu (1511-1535) verwierf controle over het grootste deel van de Mikawa provincie. Zijn kleinzoon, Takechiyo, die de naam Tokugawa Iseyasu (1543-1616) aannam, versloeg rivaliserende feodale heren tijdens de slag van Sekigaharu in 1600. Keizer Go-Yozei (1586-1611) benoemde Iseyasu tot shōgun en gaf zodoende aan dat hij over Japan heerste in de naam van de keizer. Iseyasu vestigde zijn hof te Edo, het hedendaagse Tōkyō en heerste tot 1605, het jaar waarin hij afstand deed van zijn titel ten voordele van zijn zoon Hidetada (1579-1654). De steeds groeiende invloed van de Portugese Jezuïten en het snelle verspreiden van het christendom onder de Japanse bevolking alarmeerde de derde Tokugawa shōgun, Iemitsu (1604-1651). Met de hulp van keizer Go-Mizuno Dajo (reg 1611-1629) verscherpte hij de vervolging van de christenen. Na het onderdrukken van de Shimabara Opstand (1637-38) in zuid Kyūshū, verordende de shōgun een strikte politiek van nationaal isolement dat Japan volledig afsloot van de buitenwereld, behalve voor een handvol Chinese zeelui en Nederlandse handelaars en dit voor de komende 252 jaar (de 'sakoku'). De Tokugawa shōguns behielden de macht door gebruik te maken van beperkende administratieve procedures zoals de 'sankin kotai', een systeem van verplichte tweejaarlijkse aanwezigheid van iedere daimyō te Edo. De komst van de Amerikaanse vloot onder leiding van Commodore Matthew Perry in 1852, de groeiende onrust onder de Choshu en Satsuma samurai clans (vijanden van de Tokugawa) en de groeiende gewaarwording van een militaire en technologische kwetsbaarheid leidden tot een politieke crisis. Deze crisis leidde ertoe dat in 1867 de 15de Tokugawa shōgun, Yoshinobu (1837-1913) zijn ambt opgaf en men in Japan formeel afstapte van het shōgunaat. De voornaamste takken van de Tokugawa familie overleefden de burgeroorlog die volgde op het herstel van de macht van keizer Meiji en zij bleven een belangrijke, doch ietwat mindere rol dan voorheen, spelen in de Japanse politiek en het hofleven.

14 Yoshihide (1568)
15 Yoshiaki (1567-1573)
Ashikaga Shōgun
Ashikaga Shōgun
1 Oda Nobunaga (dictator 1568-1582) Dictator
1 Hideyoshi (kampaku 1585-1591)
2 Hidetsugu (1591-1595)
Toyotomi kanselier (kampaku)
Toyotomi kanselier (kampuku)
1 Ieyasu (Shōgun1603-1605)
2 Hidetada (1605-1623)
3 Iemitsu (1623-1651)
4 Ietsuna (1651-1680)
5 Tsunayoshi (1680-1709)
6 Ienobu (1709-1712)
7 Ietsugu (1712-1716)
8 Yoshimune (1716-1745)
9 Ieshige (1745-1760)
10 Ieharu (1760-
11 Ienari (1786-1837)
12 Ieyoshi (1837-1853)
13 Iesada (1853-1858)
14 Iemochi (1858-1866)
15 Yoshinobu, Keiki (1866-1868)
Tokugawa Shōgun
Tokugawa Shōgun
Tokugawa Shōgun
Tokugawa Shōgun
Tokugawa Shōgun
Tokugawa Shōgun
Tokugawa Shōgun
Tokugawa Shōgun
Tokugawa Shōgun
Tokugawa Shōgun
Tokugawa Shōgun
Tokugawa Shōgun
Tokugawa Shōgun
Tokugawa Shōgun
Tokugawa Shōgun